10 tekenen dat je emotioneel verdoofd bent

10 tekenen dat je emotioneel verdoofd bent

Denk hier eens over na: Zou je liever een leven leiden vol met ups en downs, plezier en verdriet, frustraties en trots en verrassingen? Of een leven dat voortkabbelt, de ene dag na de andere, zonder onderbrekingen of veranderingen of schokken?

Keuze nummer 1 kan griezelig lijken; een beetje als een ritje op een achtbaan. Maar aan de andere kant: keuze nummer 2 kan je ook wat teleurstellend voorkomen.

Begrijp me niet verkeerd, beide keuzes hebben voor- en nadelen. De achtbaanrit kan je behoorlijke schokken bezorgen en het kan soms moeilijk zijn om te voelen dat je niet alles in je leven onder controle hebt. Wanneer je leeft zonder de emotionele ups en downs kun je je ‘veiliger’ en meer in controle voelen, maar je kunt je ook verveeld en niet gestimuleerd voelen.

Als psycholoog ben ik me gaan realiseren dat mensen die in het ‘keuze 1 scenario’ leven over het algemeen gelukkiger zijn. Dat komt omdat je je leven krachtiger leeft op de achtbaan. Je bent meer verbonden met je emoties en daardoor voel je je waarschijnlijk meer vervuld.

Keuze 2 is een teken dat je niet verbonden bent met je gevoelens. Je groeide waarschijnlijk op in een emotioneel verwaarlozende familie. Waarschijnlijk leerde je al heel jong dat jouw emoties niet relevant of zelfs lastig waren. Je hebt je gevoelens waarschijnlijk onderdrukt als een overlevingsmechanisme.

Maar ongetwijfeld lijkt de manier waarop jij leeft normaal voor jou. Het is tenslotte de manier waarop je altijd geleefd hebt. Het is waarschijnlijk de manier waarop je opgevoed bent. Dus hoe kun je weten of je emotioneel verdoofd bent?

10 tekenen dat je emotioneel verdoofd bent

  1. Je ervaart leuke of fijne gebeurtenissen als minder gelukkig dan anderen schijnen te zijn

Je kunt blije gebeurtenissen ervaren zonder je zo gelukkig te voelen als anderen schijnen te zijn als ze iets vergelijkbaars doormaken. Veel cliënten hebben me hun gelukkige levensgebeurtenissen als ‘lauw’ beschreven. Sommige hebben trouwerijen, vakanties, diploma-ceremonies of prijs-uitreikingen meegemaakt alsof ze zichzelf van een afstandje bekeken, afgesloten van de ervaringen of zelfs wachtend tot het voorbij zou zijn. Ze voelen zich verdoofd.

 

  1. Je vraagt je soms af waarom je niet verdrietiger bent als je een verlies te verwerken krijgt

Net als hierboven beschreven: je kunt een begrafenis van een geliefde meemaken of een ontslag krijgen en weinig voelen. Als je hersenen weten dat je verdrietig zou moeten zijn, maar je lichaam het niet voelt, ben je verdoofd.

 

  1. Je belangrijkste emotie is boosheid of irritatie

Niet-gevoelde of onderdrukte emoties hebben de neiging om samen te vloeien tot één grote soep. Ontkent en weggedrukt mengen de individuele ingrediënten (je emoties) tot één grote. Deze grote emotie is waarschijnlijk boosheid. Boosheid is krachtig en kan makkelijker door je onderdrukking heen komen, daarom wordt het je primaire gevoel. Dus het komt er op neer dat je maar twee emotionele staten hebt: boos of verdoofd.

 

  1. Je vindt het moeilijk om je gevoelens te identificeren

Een van de effecten van het onderdrukken van je emoties is dat je het contact ermee verliest. Als je geen verbinding voelt met je emoties denk je er niet aan en merk je ze niet op. Als je moet uitleggen hoe je je voelt begin je te stamelen of je klapt dicht. Je raakt verdoofd.

 

  1. Je kunt jezelf in sommige situaties observeren en je afvragen waarom je niet meer voelt

Anderen om je heen huilen tranen van blijdschap of verdriet. Je kijkt naar ze en vraagt je af: “Waarom voel ik dat niet? Wat is er mis met mij?”. Je realiseert je dat je verdoofd bent.

 

  1. Je voelt je ongemakkelijk als anderen sterke emoties hebben

Als je in een situatie bent waar anderen emoties ervaren, kun je er zelf ook een hebben: ongemak. Je wilt het liefste weg uit deze situatie die genânt en onnatuurlijk lijkt. In tegenstelling tot de anderen voel jij je verdoofd.

 

  1. Je bent soms jaloers als anderen sterke emoties hebben

Je kunt helaas je negatieve gevoelens niet opgeven zonder ook de positieve gevoelens te verliezen. Als je pijn, boosheid en verdriet niet meer voelt, verdwijnen ook je liefde, warmte en blijdschap. Je ziet dat anderen die geweldige emoties ervaren, en je kan dan wensen om die ook te hebben. Maar verdrietig genoeg kun je dat niet. In plaats daarvan ben je verdoofd.

 

  1. Je hebt soms het gevoel dat je op de automatische piloot leeft

De ene stap na de andere loop je door, je doet wat je veronderstelt wordt te doen en waarschijnlijk doe je dat ook  goed. Als een tinnen soldaatje of een duracell-konijntje ga je maar door. Maar je merkt dat je je ook afvraagt waar het allemaal goed voor is. Zou er niet iets meer moeten zijn? Het antwoord is ja. Er zouden ups en downs, trots, vreugde en verdriet moeten zijn. Maar jij mist het omdat je verdoofd bent.

 

  1. Je voelt meer wanneer je een film kijkt of een boek leest dan in het echte leven

Voor mensen die hun gevoelens onderdrukt hebben kan het makkelijker zijn om ze te bereiken wanneer het veilig is: wanneer het niet persoonlijk is, wanneer het niet om jou gaat. Je kunt de emoties voelen van een personage of van iemand op het nieuws, maar die van jezelf kun je niet voelen. Als het over je eigen leven gaat ben je verdoofd.

 

  1. Je voelt je soms leeg van binnen

Dit is het belangrijkste teken. Je ‘lege’  gevoel kan in je buik of je keel zitten, of het kan een ongemakkelijk gevoel zijn dat je iets mist. Dat gevoel is je lijf dat je vertelt dat wat je zou moeten vervullen, verbinden en energie geven –je emoties- er niet is. Dit is je lichaam dat je vertelt dat je emotioneel verdoofd bent.

 

Wanhoop niet als je jezelf herkent in een van deze tekenen. Er zijn antwoorden. Je gevoelens zijn niet weg. Ze zijn er nog steeds, van binnen, wachtend tot je ze weer eigen maakt.

Je kunt je onderdrukking opheffen en ze weer in je leven toelaten. Beetje bij beetje, langzaam maar zeker, op een manier die veilig en gezond voelt, kun je je verdoving terugdraaien en leven vullen met kleur en energie.

Als je emotioneel verwaarloosd bent opgegroeid heb je geleerd om je gevoelens te negeren en te bagatelliseren. Maar nu je volwassen bent hoef je daar niet mee door te gaan. Je kunt gevoelens weer toelaten in je leven en de vaardigheden leren om ermee om te gaan.

Je kunt over je emotionele verwaarlozing heen komen. Doe de Emotionele verwaarlozing test. Als je je voor deze gratis test opgeeft ontvang je ook mijn nieuwsbrief, waarin ik je vertel over emotionele verwaarlozing en je tips en informatie geef.

 

(Dit artikel is een vertaling van een blog van Jonice Webb, de Amerikaanse psycholoog die onderzoek heeft gedaan en schrijft over emotionele verwaarlozing. Als je makkelijk Engels leest, kijk dan eens op haar website, waar je veel informatie over emotionele verwaarlozing kunt vinden.)

16 gedachten over “10 tekenen dat je emotioneel verdoofd bent

  1. Waarom moeten het toch altijd de ouders zijn die de schuld krijgen van alles wat er mis is met mij ? Er zijn nog zo veel andere mensen die je kapot kunnen maken of je verwaarlozen . Wat te denken van eenzaamheid? Van hurken van mensen die macht over je hebben? Zoals jeugdzorg en jeugdinstellingen die kinderen emotioneel verwaarlozen? Er zijn nog zoveel misstanden in de jeugdhulpverleners die kinderen alleen maar zien als dingen zien die geld opbrengen. Dat vooroordeel wil ik graag een rechtzetten.

    1. Ik denk persoonlijk niet dat het erom gaat dat de ouders schuld krijgen. Zij weten waarschijnlijk ook niet beter en zijn vermoedelijk ook emotioneel verwaarloosd omdat ze het nooit hebben geleerd. We leven in een materiële wereld waarbij velen niet verbonden zijn met hun gevoel. In plaats van ons te verbinden met ons gevoel wordt er een medicijn uitgereikt om gevoelens te onderdrukken en de farmaindustrie wrijft zich in de handen en wordt nog rijker. De zorgverlening heeft een geldpotje ter beschikking en mag niet meer uitgeven. Het wordt tijd dat de mens spiritueel ontwaakt en we ons weer verbonden gaan voelen

    2. Deze reactie gaat echt nergens over. Er zijn in de jeugdzorg heel veel mensen die enorm veel om kinderen geven en proberen te kinderen een stukje veiligheid te geven. Die denken echt niet alleen maar aan geld. Mijn jeugdbeschermer heeft haar hart op de juiste plek. Jou bericht scheert iedereen over een kamp en dat is niet echt volwassen gedrag te noemen. Heb je er over nagedacht dat als jij op deze manier denkt en handelt je jezelf alleen maar tegen werkt en eventueel ook je kinderen?

    3. Jeugdzorg zou niet nodig zijn als je ouders het zo fantastisch deden. Ouders zijn de belangrijkste in het leven van een kind. Hun verwaarlozing weegd loodzwaar, het zwaarst.

  2. hallo mijn naam is sammy. ik ben in mijn jeugd emotioneel mishandeld. en ik ben nu met een partner. die mij geestelijk mishandeld. wat kunnen de risicos voor mij zijn als ik hier mee door ga. ik ben overigens nooit in therapie geweest en heb ook nooit een behandeling gehad.

    1. Hi Sammy,

      Een goed artikel voor jou om te lezen is deze: https://www.movisie.nl/artikel/late-gevolgen-emotionele-mishandeling-verwaarlozing

      In het kort: (uit het artikel)

      Slachtoffers van kindermishandeling hebben een slechtere gezondheid dan kinderen die niet mishandeld of verwaarloosd werden. Slachtoffers van emotionele verwaarlozing en mishandeling lopen meer risico op het ontwikkelen van schadelijke coping mechanismen, zoals alcohol- en drugsmisbruik of overmatig eten. Slachtoffers ervaren ook vaker chronische pijn, hebben een twee keer grotere kans op het ontwikkelen van chronische ziekten en hebben verhoogd risico op hart- en vaatziekten en diabetes.

      Naast fysieke klachten, kunnen slachtoffers ook te maken krijgen met psychiatrische problemen, waaronder:

      Posttraumatische stresssymptomen, zoals niet kunnen slapen, hechtingsstoornissen;
      Laag zelfbeeld, grotere kans op internaliserende problemen zoals angst en depressie;
      Slechtere emotieregulatie – naast middelenmisbruik, angst, depressie en gevoelens van vijandigheid – groter risico op suïcide.

      Slachtoffers van emotionele verwaarlozing en mishandeling hebben meer moeite om veilige, gezonde en liefhebbende relaties met anderen aan te gaan en kampen met een negatiever zelfbeeld. Ze zijn extra gevoelig voor sociale dreiging, uitsluiting en afwijzing. In de interviews kwam onder andere naar voren dat ze het moeilijk vinden om onbezorgd een relatie te hebben; terughoudender zijn in het aangaan van contacten; angst hebben om een ander te vertrouwen en om verlaten te worden.

      Meer informatie vind je in het verslag van het onderzoek dat Pauline de Vries en Sophie van Houwelingen (Universiteit van Leiden) deden naar de late gevolgen van emotionele mishandeling en verwaarlozing: https://www.movisie.nl/sites/movisie.nl/files/2018-12/Late-gevolgen-kindermishandeling.pdf

    2. ervaring leert daje op eind van de rit compleet omzeep word gemaakt de wil valt weg en buiten agressie en boosheid is er nix geloof in de mens valt weg en misantropie komt binnen geslopen al bij al ge geeft om nix meer antwoord voor sammy

  3. Begin mei van dit jaar in een burnout beland…het lichtje ging letterlijk uit. Contact gekregen met bedrijfsarts, en die vertelde mij dat mijn copingmechanisme zo ontzettend sterk is. Door haar zijn mijn ogen echt open gegaan. Ze adviseerde mij om in behandeling te gaan bij de sggz. Daar werd vastgesteld dat ik PTSS type 2 heb….langdurig trauma . Ik ben onveilig gehecht. Emoties mochten er niet zijn ,vader narcistische trekken en moeder kon mij geen troost en veiligheid bieden.
    Momenteel krijg ik EMDR in combinatie met regressie therapie. En daarna cognitieve gedragstherapie. Het is pittig, maar de vruchten beginnen zich inmiddels af te werpen. Er is al verandering merkbaar bij mij, maar heb nog een lange weg te gaan. Ik zal een betere versie van mezelf worden uiteindelijk.

  4. Waarom is het niet goed om geen emotie te hebben, en krijgen ouders de schuld van emotionele verwaarlozing? Oké het kan zijn dat deze vorm ontstaan is door verwaarlozing, maar het kan ook heel goed zijn dat het zo is omdat de persoon nu eenmaal zo is en hij of zij is daarom niet meer of minder, maar net zo uniek als jou en mij.
    Alles willen geleerden dan misschien een etiketje geven, maar soms is iets nou eenmaal zo en dat is niet erg.

  5. zou willen huilen, maar kan niet. alsof het dicht zit. niets komt binnen, niets raakt me, leuke dingen doen me niets en dat vind ik jammer. ik leef op automatische piloot lijkt wel. vergeet ook dingen. alleen maar vaak boos en geïrriteerd. wil ik niet. alsof men een ander in mij heeft gezet. ik heb het gevoel dat ik dit niet ben. ik wil dit vlakke grauwe leven niet. ik wil voelen en dan ook alles liefde blijdschap dankbaarheid maar ook huilen verwonderd zijn lachen. het is nu alleen maar vlak en duf en smakeloos.

    1. Ja, dat v heb ik ook. Totaal géén Emoties meer. Lijkt idd of er sinds half Jaar een ander in mijzelf is gekropen. Ik weet de Oorzaak, Narcist gehad in mijn Leven. Ben mezelf door hem.kwijtgeraakt. Mocht niets zeggen over mijn Fam.,Vrienden kortom alleen Hij kon.alles zeggen. Emotionele verwaarlozing dus. 4 Jaar mij ingehouden en opgekropt. Geen emoties meer helaas. Wou dat ik eens goed kon huilen, lachen etc. Lukt niet meer.
      Denk dat ik Burn Out hierdoor heb gekregen en tegen Depressie aan zit. Zo zie je, je doet alles voor een ander.maar t.l.l. word je zelf de Dupe.

  6. Door een relatie met een narcist , ben ik verdoofd, hulp gehad, ging goed. Alleen voor de liefde voelde ik me nog steeds vetdoofd.En toen ik besloot weer te gaan daten, kwam er een man in mijn leven , die erg respect vol was. En verliefd, ik was het vertrouwen nog aan het op bouwen en na zes weken was het van de ene dag op de andere dag over bij hem. De reden , omdat zich te op zijn gemak voelde bij mij. Dat heeft mij weer onder uit geschopt. Nu heb ik weer het gevoel dat ik qua liefde helemaal verdoofd ben. .

  7. Ik kan me hier wel in vinden. Begin puberteit kreeg ik meer te verwerken dan wat ik aan kon met als gevolg dat ik me afsloot van gevoelens en emoties. Op een bepaald punt in mijn leven kreeg ik dat inzicht en deed ik mijn best weer te voelen.
    Eenmaal die weg van gevoel in te zijn geslagen kwam ik in een heftige rit van emoties gepaard met schuldgevoel ook van daden in de tijd dat ik me geen gevoel kon voorstellen.
    Enkele dingen zaten me dusdanig dwars dat ik mijn best deed ze recht te zetten.
    Op die momenten kreeg ik zwaar de indruk dat mensen dachten dat ik helemaal gek was geworden.
    Meneer bikkelhard gaat door het stof omdat hij jouw pijn heeft gedaan.
    Hoop nu die dingen op een gezonde manier achter me te laten.
    Kan tegenwoordig verdriet zelfs waarderen.
    Krijg soms al tranen bij het horen van sommige nummers op de radio, en dat voelt als dat ik leef.
    Niets voelen was een sleur dag na dag, met de dag.

  8. Ik voel wel negatieve emoties .Verdriet , boosheid, enz…. maar geen positieve Ik zou nu eigenlijk heel blij en trots moeten zijn maar ik ken die gevoelens niet meer

    1. Wat verdrietig Roos. Als je alleen maar negatieve emoties voelt dan is daar een reden voor. Als je niet weet wat die reden is, dan kan het helpen om daar hulp bij te zoeken en je gevoelens te verwerken zodat er ook weer ruimte komt voor blijheid en trots.

Geef een reactie